Ένας Πρακτικός Οδηγός για την Αναγνώριση Πλαστικών ABS και PS

  Η διάκριση μεταξύ ABS (Ακρυλονιτρίλιο Βουταδιένιο Στυρένιο) και PS (Πολυστυρένιο) είναι μια συνηθισμένη ανάγκη στη βιομηχανία πλαστικών. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες μέθοδοι, από απλές έως πιο παρατηρητικές. Μια οριστική νέα μέθοδος περιλαμβάνει τη χρήση οξικού αιθυλεστέρα ως διαλύτη. Όταν σκουπίζεται, το ABS δεν θα δείξει ίχνη, ενώ το HIPS (Πολυστυρένιο Υψηλής Αντοχής) θα σχηματίσει μεταξένια νήματα, αν και αυτό το τεστ είναι πιο αξιόπιστο για καθαρά υλικά. Οι κοινές μέθοδοι αναγνώρισης βασίζονται σε οπτικές και φυσικές ιδιότητες. Το ABS έχει συνήθως ανώτερη επιφανειακή φωτεινότητα και σημαντικά καλύτερη ανθεκτικότητα από το PS. Όταν αναφλέγεται, το ABS καίγεται με κίτρινη φλόγα χωρίς να στάζει και αφήνει μια επιφάνεια με πυκνά συσσωρευμένες μικρές τρύπες, εκπέμποντας μια αμυδρή, γλυκιά μυρωδιά. Το PS, από την άλλη πλευρά, έχει διάφορους τύπους: το τραγανό και διαφανές GPPS, το πιο ανθεκτικό HIPS και το EPS ποιότητας αφρού. Το HIPS έχει μέση φωτεινότητα και χαμηλότερη ανθεκτικότητα σε σύγκριση με το ABS. Καίγεται με πορτοκαλοκίτρινη, αστραφτερή φλόγα, παράγοντας πυκνό μαύρο καπνό και μια διακριτή μυρωδιά στυρενίου, και η επιφάνεια παραμένει φωτεινή μετά την φωτιά. Ένα βασικό οπτικό διαφοροποιητικό είναι ότι η κομμένη επιφάνεια του HIPS φαίνεται λευκή, κάτι που δεν συμβαίνει με το GPPS. Σε συγκεκριμένες εφαρμογές όπως τα περιβλήματα τηλεοράσεων, που χρησιμοποιούν τόσο ABS όσο και HIPS, η αναγνώριση βασίζεται συχνά σε αυτά τα επιφανειακά και φυσικά χαρακτηριστικά. Μια επιφάνεια με υψηλότερη φωτεινότητα είναι συνήθως ABS. Επιπλέον, όταν επιχειρείται να σπάσει με πένσα, το ABS επιδεικνύει υψηλότερη σκληρότητα και απαιτεί περισσότερη δύναμη, μετά την οποία μπορεί κανείς να διακρίνει περαιτέρω από τη φλόγα και τη μυρωδιά.