January 21, 2026
Η βασική διάκριση μεταξύ ελαστικού και πλαστικού έγκειται στη συμπεριφορά τους κατά την παραμόρφωση: τα πλαστικά υφίστανται πλαστική παραμόρφωση, ενώ το ελαστικό παρουσιάζει ελαστική παραμόρφωση. Αυτό σημαίνει ότι τα πλαστικά τείνουν να μην επανέρχονται στο αρχικό τους σχήμα μετά την παραμόρφωση, ενώ το ελαστικό ανακάμπτει ευκολότερα. Τα πλαστικά γενικά έχουν χαμηλή ελαστικότητα, συχνά κάτω από 100%, ενώ το ελαστικό μπορεί να επιτύχει ελαστικές επιμηκύνσεις 1000% ή και περισσότερο. Τα περισσότερα πλαστικά ολοκληρώνονται μετά τη χύτευση, ενώ το ελαστικό συνήθως απαιτεί βουλκανισμό για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Το ελαστικό περιλαμβάνει μια κατηγορία εξαιρετικά ελαστικών πολυμερών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένου του φυσικού ελαστικού που προέρχεται από φυτά και του συνθετικού ελαστικού που παράγεται από μονομερή όπως βουταδιένιο, ισοπρένιο και χλωροπρένιο που λαμβάνονται από φυσικό αέριο ή πετρέλαιο. Μεταξύ των συνθετικών ελαστικών, το ελαστικό στυρενίου-βουταδιενίου είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο. Το αγώγιμο ελαστικό, για παράδειγμα, κατασκευάζεται με την ενσωμάτωση πληρωτικών επιμεταλλωμένων με ασήμι μέσω χύτευσης και βουλκανισμού για την επίτευξη αγωγιμότητας και ιδιοτήτων ηλεκτρομαγνητικής θωράκισης.
